„W muzyce magia, więc tańcem czaruj!”

with Brak komentarzy

Taniec jest formą wyrażania siebie. Wcześniejszą niż mowa. Zanim nasi pra pra pra przodkowie zaczęli komunikować się za pomocą słów, wyrażali swoje emocje i pragnienia za pośrednictwem ruchu ciała. Poprzez taniec, opowiadali o swoich potrzebach, doznaniach i uczuciach. Tańczyli, aby przebłagać swoje bóstwa i duchy przodków. Tańczyli przy narodzinach, inicjacjach, zaślubinach, pogrzebach. Taniec towarzyszył ich prośbom o deszcz i dobry urodzaj.

 

Wraz z rozwojem cywilizacji zmieniała się też rola tańca, ale dalej był sposobem wyrażania emocji i ekspresji. I tak jest do dziś.

 

Dziecięca kraina tańca

Dzieci bardzo lubią tańczyć. Taniec daje im radość, uczy kultury, wrażliwości, budowania relacji z rówieśnikami, odpowiednich zachowań, solidarności i współdziałania w grupie. Pomaga w pozbyciu się nieśmiałości, zaakceptowaniu samego siebie, pokonaniu własnych słabości, uwolnieniu kreatywności i wyobraźni.

 

Zajęcia taneczne uczą dziecko poczucia obowiązku i dyscypliny, rozwijają jego koordynację wzrokowo-ruchową, orientację przestrzenną, spostrzegawczość oraz inteligencję twórczą i ruchową. Nauka tańca wpływa pozytywnie na rozwój oraz zdrowie fizyczne i psychiczne dziecka.

 

Taniec powoduje wzrost endorfiny – hormonu szczęścia. Wpływa na kształtowanie wrażliwości emocjonalnej, poczucia piękna i estetyki. Rozwija zdolność ekspresji i improwizacji ruchowej, inwencję twórczą oraz kreatywność.  Sprzyja rozwojowi wszechstronnej sprawności ruchowej u dzieci w każdym wieku.

 

Dzieci nieśmiałe, zamknięte w sobie, mają problemy z wejściem w grupę. Taniec stwarza im możliwość przełamania tych barier i leczy kompleksy. Dzieci uczęszczające na zajęcia taneczne otwierają się na ludzi, znajdują wspólne tematy z rówieśnikami i zawierają przyjaźnie.

 

Taniec kształtuje pozytywne cechy charakteru takie jak: odwaga, cierpliwość, wytrwałość czy odporność na trud i zmęczenie. Taniec to także sposób bycia – to dyscyplina i zasady, których należy przestrzegać.

 

Poza tym…

Na zajęciach tanecznych dzieci poznają swoje słabe i mocne strony. Uczą się, że nic nie zrobi się samo i że na wszystko trzeba zapracować.  Dostają lekcje pokory i większą motywację do dalszej pracy. Komputery i tablety chociaż trochę idą w „odstawkę”, bo wolnego czasu jest mniej.

 

Być może okaże się, że dziecko ma talent i zacznie taniec traktować jako coś poważnego, coś, co w przyszłości przyniesie mu wymierne korzyści. Zacznie podróżować, prowadzić warsztaty i na tańcu zarabiać pieniądze jako profesjonalny tancerz lub instruktor.

 

Co jeszcze? Dziecko rozwinie słuch muzyczny i zrozumie muzykę. Oswoi się z publicznością, zniknie strach przed publicznymi występami. Będzie tańczyć wszędzie, gdzie się tylko da.

 

Taniec daje poczucie przynależności społecznej, kształtuje osobowość i stanowi okazję do rozwijania fantastycznej pasji, do poznawania nowych ludzi i nawiązywania przyjaźni. To świetna zabawa, która wyrabia u dziecka poczucie rytmu, grację i elegancję ruchu. To ogromna dawka energii i wigoru. Dziecko jest lepiej zorganizowane i ma lepsze efekty w nauce, rozwija się jego pamięć, ćwiczona na zapamiętywaniu układów tanecznych. Przygoda z tańcem to także radość, jaką przynoszą występy. A dla rodziców i dziadków niezapomniane wydarzenia.

 

Warto zachęcać swoją pociechę do tańca. „Taniec to pasja, która nadaje życiu sens i cel. To prawdziwa droga do wyrażenia swoich uczuć, emocji i pragnień”. – (Agustin Egurrola).

Ewa Janik

 

Facebook