Rubenshuis, czyli Dom Rubensa w Antwerpii

with Brak komentarzy

Rubenshuis, czyli Dom Rubensa to najważniejsze muzeum w Antwerpii i jedno z najbardziej znanych. Jest wyjątkowym miejscem. W tym domu Rubens mieszkał z rodziną. Tutaj, w swoim majestatycznym atelier, wraz z kolegami, asystentami i uczniami malował wyjątkowe obrazy. Tu jest ogród, w którym Rubens lubił spędzać czas, spotykał się z przyjaciółmi i prowadził filozoficzne dysputy, spacerował i odpoczywał. Tu, w tym domu, w roku 1640 zakończył życie.

Wielki malarz epoki baroku Peter Paul Rubens, gdy po powrocie z Włoch ożenił się z Izabelą Brant, w roku 1610 kupił duży dom w stylu flamandzkim, który postanowił rozbudować. Zainspirowany włoskimi pałacami, sam zaprojektował drugie skrzydło budynku, które w rzeczywistości wygląda jak osobny budynek. Oba skrzydła rezydencji łączy wyjątkowy łuk w stylu włoskiego baroku.

Powstała rezydencja z monumentalnym portykiem na dziedzińcu. Rubens zaprojektował też ogród w taki sposób, aby stanowił integralną część nowego skrzydła domu, dlatego znajduje się tam barokowy pawilon ogrodowy. W ogrodzie uprawiane były warzywa, owoce, kwiaty a wszystko otoczone niskim żywopłotem.

W nowo wybudowanym skrzydle budynku, który jest uosobieniem artystycznych ideałów Rubensa, mieściła się pracownia mistrza. Była to prawdziwa fabryka malarstwa. W wyjątkowym atelier Rubens i jego studenci malowali duże panele i mniejsze obrazy na płótnie. Tu powstała większość prac Rubensa. Dziś ten budynek z bogatą dekoracją inspirowaną stylem antycznym stanowi prawdziwą wizytówkę Antwerpii.

W budynku w stylu flamandzkim, czyli w lewym skrzydle Rubenshuis znajdowały się pokoje mieszkalne rodziny. Zwiedzając dom warto zwrócić uwagę na wystrój tej części muzeum, bo to doskonały przykład rezydencji bogatego mieszczaństwa z epoki Rubensa. Na ścianach w kuchni znajdują się ozdobne kafle, a ściany w salonie są obłożone hiszpańskim kurdybanem. W tamtych czasach był to modny i bardzo drogi sposób dekoracji ścian, bo kurdyban to specjalnie wyprawiona skóra, wytłaczana we wzory, malowana i często złocona. Można powiedzieć, że to rodzaj ówczesnej tapety. Kolejne pomieszczenia to: jadalnia, duża sypialnia, mała sypialnia i absyda, czyli półkoliste pomieszczenie wyłożone marmurem, które było prywatnym muzeum Rubensa. Tu znajdowała się prywatna kolekcja rzeźb, bo Rubens był zafascynowany epoką antyku.

Po śmierci Rubensa jego druga żona – Helena Fourment wyprowadziła się do Brukseli, gdyż ponownie wyszła za mąż. W latach 1648-1660 budynek wynajmowali William i Margaret Cavendish, następnie w roku 1660 został on sprzedany przez spadkobierców Rubensa.

Prawdopodobnie aż do połowy XVIII wieku budynek przetrwał bez remontów i modernizacji. Następnie został wyremontowany i przebudowany zgodnie z ówcześnie panującą modą. W roku 1798 budynek przejęli Francuzi i utworzyli tu więzienie dla duchownych. Po burzliwym okresie napoleońskim dom Rubensa ponownie stał się własnością prywatną.

Do roku 1937 był to jeden z wielu budynków prywatnych w Antwerpii, i w dodatku bardzo zniszczony. Został wówczas odkupiony od właścicieli przez miasto Antwerpia. Po wieloletnim gruntownym remoncie w roku 1946 otwarto muzeum – Rubenshuis w Antwerpii. Z czasów Rubensa w rezydencji zachowały się dwa oryginalne elementy – portyk, łączący oba skrzydła rezydencji i pawilon ogrodowy.

Dziś w muzeum można podziwiać kolekcję dzieł Rubensa i jego uczniów oraz innych malarzy z epoki Rubensa, takich jak Jacob Harrewijn, Frans Snijders, Willem van Haecht, Jacob Jordaens, Justus van Egmont, Matthijs van den Bergh, Jan Brueghel, Adriaen Brouwer, Anthony van Dyck i Adriaen van Utrecht.

Na koniec informacje praktyczne: Rubenshuis mieści się tuż obok ulicy Meir przy placu Wapper 9-11. Dodatkowe informacje na stronie www.rubenshuis.be

Wstęp do muzeum jest płatny, ale w każdą ostatnią środę miesiąca wstęp jest wolny.

Iwona Maculewicz

Facebook